کاشت و پیوند موی مژه

اگر از کارکرد مژه ها که برای حفظ بهداشت و سلامت چشم مفیدند، بگذریم، از نقش آنها در زیبایی چهره نمی توان بسادگی گذشت. مژه ها موجب تقارن چهره می شوند. شباهتی که چشم ها به یکدیگر پیدا می کنند، گاهی به وجود و حالت مژه ها بستگی دارد. تصور کنید یکی از چشم دارای مژه های پرپشت و چشم دیگر بدون مژه باشد، در این صورت تناسب چهره بر هم می خورد. 

به همین دلیل است که بسیاری از افراد و بویژه بانوان طالب کاشت مژه هستند و به کلینیک های تخصصی کاشت و پیوند مژه مراجعه می کنند. از سوی دیگر، افراد ممکن است در اثر جراحت فیزیکی از جمله سوختگیهای الکتریکی، شیمیایی و حرارتی، عوامل ژنتیکی، درمان های دارویی از جمله رادیوتراپی و شیمی درمانی و ... مژه های خود را از دست بدهند و یا مژه ها کم پشت شوند. 

اگر چه می توان با استفاده از لوازم آرایشی، مژه ها را برای چند ساعت پرپشت و بلند نشان داد، اما همیشه امکان استفاده از لوازم آرایش وجود ندارد و از سوی دیگر معایب و مشکلاتی که به دنبال استفاده‌ی بیش از حد از لوازم آرایش وجود دارد، ضرورت کاشت مژه های طبیعی را بیشتر می کند.

یکی از محاسن مژه نسبت به ابرو، موی سر و ریش و سبیل، عدم نیاز به اصلاح و کوتاه کردن است. بنابراین حتی اگر مژه های کاشته شده رشد نکنند، همین که به طور دائم بر جای خود می مانند، کافیست که در عمل اینگونه نیست و موهای طبیعی که بر روی پلک کاشته می شود و جای مژه ها را می گیرند، پس از مدتی رشد می کنند.


 

کاشت و پیوند موی مژه

کاشت و پیوند موی مژه با توجه به میزان کم مویی پلک ها انجام می شود. اگر پلک ها به طور کامل موهای خود را از دست داده باشند، گرافت هایی بیشتری برای کاشت مژه استفاده می شود. ضمن اینکه در تمامی قسمت های پلک اندازه، کوتاهی و بلندی مژه ها به یک صورت نیست. در قسمت انتهایی پلک به مژه های بلندتری نیاز است. در حالی که قسمت شروع پلک باید مژه ها کوتاه تر باشند. همچنین مژه ها باید حالت دار و رو به بالا باشند. 

به همین دلیل باید پزشک گرافت هایی را انتخاب کنند که شباهت زیادی به موی مژه دارند. هر چه موی مژه نازک تر باشد، سریع تر حالت می گیرد. از اینرو اغلب موهای پشت گوش، سینه و یا ساق پا برای مژه انتخاب می شوند. این فرآیند به صورت سرپایی انجام می شود و به بیهوشی نیاز ندارد.

تخصص و مهارت پزشک

پزشکی که کار کاشت و پیوند موی مژه را انجام می دهد، باید دقت و ظرافت بالایی در زمان کار داشته باشد. به دلیل نزدیکی پلک به قرنیه چشم و حساسیتی که این قسمت از بدن دارد، نباید در کار عجله شود. همچنین کاشت گرافت ها هم باید با ظرافت صورت بگیرد تا جای زخم کمتری به جا بماند. در صورتی که جای زخم عمیق شود و بیمار هم در مراقبت از مژه های کاشته شده بی توجهی کند، خطر ابتلا به عفونت بالا می رود.

پزشکانی که بر کار خود مسلط هستند، می توانند گرافت ها را به صورت یک نوار از محل مورد نظر برداشته و سپس بر روی پلک قرار دهند. با این وجود به دلیل حساسیت بالای پلک و چشم، توصیه می شود که کاشت موهای مژه به صورت تک به تک انجام شود. اگر چه زمان پیوند و کاشت موی مژه بیشتر می شود، اما در نهایت نتیجه کار دلخواه بیمار است. مژه ها باید از بین موهای نرم انتخاب شوند تا زمان پلک زدن، چشم بیمار اذیت نشود.

 


 

مراقبت های بیمار از پیوند موی مژه

  • بیمارانی که عمل کاشت و پیوند مژه را انجام می دهند، باید مراقبت ویژه ای از آن به عمل آورند. تا زمانی که جای زخم ها بهبود نیافته است، نباید بیمار حمام برود.
  • ممکن است بهبودی کامل زخم های مژه تا 4 یا 5 روز ادامه یابد. به منظور پیشگیری از ابتلاء زخم های پلک به عفونت، تمامی داروهای تجویز شده پزشک باید به موقع مصرف شوند.
  • پس از کاشت و پیوند موی مژه، جای زخم ها با خارش روبرو می شود که کاملا طبیعی است. در این صورت بیمار باید از دست زدن به پلک و مژه ها خودداری کند.
  • پس از اینکه مژه های کاشته شده به مرحله رویش و رشد رسیدند، در ابتدا نسبت به مژه های طبیعی رشد بیشتر دارند که بیمار می تواند با قیچی آنها را یکسان کند. پس از مدتی رشد مژه های طبیعی و کاشته شده همسان می شود.
  • پس از فرایند کاشت مژه، کبودی و ورم پلک و زیر چشم ها طبیعی است که نهایتاً پش از 7 تا 10 روز رفع می شود. پزشک هم داروهایی تجویز می کند که به بهبود کبودی و تورم زیر چشم کمک می کند.
  • بیمار نباید تا زمانی که مژه های کاشته شده به طور کامل بهبود نیافته اند، از لوازم آرایشی استفاده کند.