جراحی خال

خال ها بر اثر افزایش بیش از حد سلول های ملانین یا سلول های رنگ دانه دار، در یک بخش ایجاد می شوند. این خال ها که به رنگ قهوه ای، قهوه ای تیره و یا مشکی دیده می شوند، اغلب در طول 20 سال اول زندگی به وجود می آیند. در مواردی هم تجمع این رنگ دانه ها تا سن 40 سالگی ادامه دارد. به خال هایی که بعد از تولد فرد در بدن وی ظاهر می شوند، خال های اکتسابی می گویند.

خال نشانه زیبایی در قرن هجدهم

جالب است بدانید در قرن هجدهم، در اروپا، وجود خال صورت، یکی از نشانه های زیبایی در فرد بود. زیبا بودن خال در اروپا کم کم از رونق افتاد تا دوباره در قرن حاضر، طرفدار پیدا کرد. تا جایی که برخی افراد، عمل کاشت خال را به ویژه در قسمت های انتهایی لب ها انجام می دهند. این در حالی است که برخی دیگر اقدام به جراحی خال، جهت از بین بردن آن می کنند.

 

چه خال هایی را باید جراحی کرد؟

جراحی خال، برای برداشتن خال هایی انجام می شود که از نظر ظاهری، آسیب به شخص وارد می کند. خال های بزرگ و نازیبا نه تنها به ظاهر فرد خدشه وارد می کند، بلکه اعتماد به نفس وی را کاهش می دهد. این خال ها ممکن است اکتسابی یا مادرزادی باشند. جراحی خال در سراسر پوست انجام می شود و فقط به صورت منتهی نمی شود. خال هایی که احتمال سرطانی شدن آن ها زیاد است از جمله خال هایی هستند که فرد باید به جراحی و برداشتن آن، اقدام کند. این خال ها که اغلب به صورت مادرزادی همراه فرد می باشند، معمولا بزرگتر از سایر خال های بدن هستند و از لحاظ رنگ و نظم، به شکل غیر یکنواخت دیده می شوند. مثلا رنگ در بخشی از خال قهوه ای و در بخش دیگر مشکی است. خال های سرطانی از لحاظ تقارن به صورت دایره دیده نمی شوند و ممکن است لبه های تیز هم داشته باشند. به این خال ها، خال های دیس پلاستیک می گویند که با مراجعه به پزشک و مشاوره با او، پزشک به جراحی خال اقدام می کند. فقط متخصصین پوست می توانند تشخیص دهند که یک خال خطرناک است یا خیر. هر تغییری در خال های وراثتی، به معنای بدخیمی خال ها نیست.

جراحی خال برای خال هایی که از نظر سطحی برجسته ترند انجام می شود. خال هایی که برجستگی ندارند معمولا با روش های دیگری همچون لیزر و سوزاندن از بین می روند و نیازی به جراحی ندارند؛ اما خال هایی که به جراحی نیاز دارند، با تیغ جراحی برداشته می شوند و جای آن ها توسط پزشک بخیه زده می شود.

 

همان طور که گفته شد، خال های مشکوک به خال های سرطانی باید مورد جراحی قرار گیرند. در این صورت با برداشتن خال و ارسال آن به آزمایشگاه، نتایج بدخیمی بودن یا نبودن آن بررسی می شود.

در جراحی خال به دلیل این که پوست برش داده می شود و بخیه می خورد، مقداری قرمزی در روی پوست باقی می ماند که با مرور زمان کمتر می شود و گاها از بین می رود. بعد از جراحی خال، بیمار نباید تا 48 ساعت به بخش جراحی شده، آب بزند. پزشک بعد از کشیدن بخیه ها، کرم های موضعی به بیمار تجویز می کند تا با استفاده مرتب از آن، جای زخم حاصل شده از بخیه، از بین برود.

برداشتن خال با روش های غیر از جراحی

خال با روش هایی غیر از روش های جراحی هم برداشته می شود که به آن ها روش های غیر جراحی می گویند. برای مثال سوزاندن خال ها با دستگاه کوتر یا رادیوفرکوئنسی و استفاده از اسیدهای مخصوص برای از بین بردن خال ها، جزء روش های غیر جراحی است که حتما باید توسط افراد متخصص انجام شود. زیرا فقط متخصصان پوست می توانند تشخیص صحیحی از نوع خال داشته باشند و در صورت تشخیص بدخیمی، استفاده از روش های غیر جراحی مثل لیزر به هیچ عنوان صحیح نمی باشد.